A sombra da liberdade
Nun xardín silencioso, á sombra dunha árbore antiga, sentáronse fronte a fronte Mahatma Gandhi e Ludwig von Mises . A brisa movía levemente as follas, como se quixera escoitar tamén aquel diálogo improbable. Mises: —Mahatma, vostede defendeu a non violencia como método de resistencia fronte ao poder colonial. Pero, dígame, ¿non cre que a verdadeira raíz do problema é o propio poder político , independentemente de quen o exerza? O Estado, pola súa natureza, vive da coerción. Gandhi (coa voz suave, mais firme): —Comprendo a súa crítica. Para min, a violencia é a maior enfermidade da humanidade, e o Estado, como vostede di, pode chegar a ser instrumento desa violencia. Mais tamén sei que as sociedades precisan dunha orde mínima para non se desintegrar. Eu soñaba cunha organización comunitaria , descentralizada, baseada no autogoberno das aldeas , onde a autoridade nacese da responsabilidade mutua, non da imposición. Mises (co xesto erguido, sinalando o aire): —Esa orde mínima xorde na...